|
Zita Swoon is met
een uitgebreide toer door Nederland bezig. Zaterdag speelde de Antwerpse
groep rond ex-dEUS kopstuk Stef Kamil Carlens in het Zwolse Hedon. Voorafgaand
had ik een gesprek met gitarist-toetsenist Tom Pintens, die naast Zita
Swoon ook nog in Flowers for Breakfast - een andere band uit Antwerpen
- speelt. Desondanks blijkt hij genoeg vrije tijd te hebben, want als
ik binnen kom, tref ik hem aan gebogen over een boekje 'Spaans voor beginners'.
'Ik spreek al Frans en Engels en ik zou graag nog een derde vreemde taal
beheersen.'
Door Maarten Dekker
Als ik aanschuif
aan Toms tafel om met het interview te beginnen, worden we overstemd door
de muziek in de bar van Hedon. INXS schalt uit de boxen en wel op een
dusdanig volume, dat een goed gesprek niet mogelijk is. Tom verzekert
me dat de muziek al opstond toen hij arriveerde. Hij begeeft zich achter
de toog en na enig speurwerk weet hij de geluidssterkte tot een acceptabeler
niveau terug te brengen.
'Ik zou liever de nieuwe cd's horen die we vanmiddag bij Plato gekocht
hebben', zegt hij. 'Ik heb Mixmaster Mike gekocht. Of Mike Mister? Hij
is de DJ van de Beastie Boys. Kent ge dat? Mix Mike?' Drummer Aarich Jespers
is er inmiddels ook bij komen zitten.
Is het eigenlijk
zo dat Stef - sinds hij dEUS heeft verlaten - meer initiatieven neemt
binnen Zita Swoon? Is er nog wel ruimte voor de overige bandleden om zich
creatief te ontplooien?
Tom: Mwah...Ik weet niet... Het is al drie jaar ofzo, dat 'ie uit
dEUS is...
Ja, maar jullie hebben natuurlijk eerst het filmproject rond 'Sunrise'
gedaan.
Tom: Ja?... Vond ge dat niet goed? Jawel, maar als je kijkt naar
de credits bij de nummers van de Moondog Jr.-cd 'Everyday I Wear A Greasy
Black Feather On My Hat', dan zijn dat veelal meerdere namen. En bij de
nieuwe cd staat er vrijwel uitsluitend Stefs naam bij als componist.
Tom: Ja, maar dat heeft eigenlijk met twee dingen te maken. Ten
eerste is het handiger wanneer je kijkt naar de verdeling van de royalty's
over de bandleden. Nu kunnen we dat helemaal zelf regelen, terwijl het
anders via die maatschappij gaat... - is dat de BUMA in Nederland? En
ook heeft Stef gewoon meer tijd om nummers te schrijven.
Aarich: Ha ja, Stefs homestudio wordt alsmaar groter en dan heeft
hij daar allemaal demo's gemaakt, die wij dan later als band verder hebben
uitgewerkt. Dus eerst een soloversie en dan zo verder naar het eindresultaat,
met soms een heel ander arrangement.
Tom: En het is niet zo dat wij geen nummers schrijven, maar die
worden allemaal afgekeurd (lacht).
Gebruik je die dan
voor Flowers for Breakfast?
Tom: Nee..., eigenlijk niet nee. We hadden wel iets van tien nummers
die niet op de plaat zijn gekomen. Die spelen we dan wel vaak tijdens
optredens. Het zou ook kunnen dat ze op een volgende plaat terechtkomen,
in een verder ontwikkeld stadium.
Aarich: En we gebruiken ze ook als b-kantjes voor singles. Op 'Maria'
staan er twee, als ik me niet vergis. Die singles zijn vooral belangrijk
om op de radio gedraaid te worden. Maar we proberen er toch altijd iets
extra's aan toe te voegen, met extra nummers. D'r gaan nog wel meer singles
uit komen van 'I Paint Pictures On A Wedding Dress'.
Tom, jij speelt nog wel in twee groepen, Flowers for Breakfast en Zita
Swoon. Is dat nog wel te combineren en is er een van de twee belangrijker
voor je?
Tom: Vanavond is Zita Swoon belangrijker, maar anders absoluut
niet. En het is nog wel te combineren. Ge ziet het: ik heb zelfs tijd
om Spaans te leren! Maar de rest van Flowers heeft ook heel weinig tijd.
Een ervan werkt en anderen spelen ook in andere groepen. Het past allemaal
nog mooi in elkaar.
Aarich: Ge zijt toch ook niet meer zo ambitieus met Flowers for
Breakfast?
Tom: Nee. Maar ter illustratie: Zita Swoon is nu bezig met een
project waar ik niet aan meedoe. Dan heb ik dus weer tijd voor de andere
groep. Dat project is iets voor het Holland Festival, is het niet? Jij
bent daar wel bij betrokken, Aarich?
Aarich: Ja, over twee weken hebben we try-outs en we hebben nog
veel werk, denk ik. We zijn nummers aan het schrijven bij een toneelstuk
(Plage Tattoo, MD). We gaan die grotendeels live brengen, maar af en toe
zal er ook gewoon een band meelopen.
Waar is Benjamin
Boutreur trouwens gebleven? Hij was blazer in zowel Zita Swoon als Flowers
for Breakfast, maar nu zit hij nergens meer in.
Tom: Hij is thuis. Die weet nog niet zo goed wat 'ie wil. Hij twijfelt
altijd tussen studeren, op reis gaan en muziek maken. Hij is zelf opgestapt.
Elke keer als we begonnen aan een nieuwe plaat, had hij het erg moeilijk
om tijd vrij te maken.
Missen jullie nu een blazer in het geluid van de band?
Tom:.....Ik mis dat eigenlijk niet zo...
Aarich: Sommige dingetjes...
Tom: Er is een aantal nummers dat we gewoon niet meer spelen, vooral
de liedjes van 'Sunrise'. Want op de Moondog Jr.-cd speelde Benjamin ook
maar op een paar nummers mee.
Aarich: We hebben ook een nieuwe gitarist, Björn Eriksson. Stef
kwam hem tegen in een café en toen hebben die samen filmmuziek gemaakt.
En daarna zijn we begonnen te repeteren met de hele band. En we kunnen
heel goed met elkaar opschieten.
Tom: Hij spreekt stillekes aan ook wat Vlaams.
Ik zag jullie afgelopen
december ook al twee keer in Nederland, in Den Haag en Amsterdam. Die
twee optredens waren voor mijn gevoel totaal verschillend.
Tom: Hoe bedoelt ge dat?
Nou, in Den Haag was ruimte voor improvisatie en werden ook rustige nummers
ten gehore gebracht. In Amsterdam werden de liedjes strak achter elkaar
en vooral hard gespeeld, zonder veel ruimte voor experimenten.
Tom: Het was wel dezelfde band hoor!
Aarich: Ik kan me dat optreden in Den Haag niet meer herinneren...
Daar was ruimte voor improvisatie, voor gepingel tussendoor.
Aarich: Dat heeft vaak ook veel te maken met de klank op het podium
en de stemming in de groep. Ik kan mij herinneren dat ik in Amsterdam
geen goed geluid had en dan heb je vanzelf minder plezier. Met als gevolg
dat je alleen maar de 'verplichte' nummers speelt.
De cd is gedeeltelijk
opgenomen in de VS, in New Orleans?
Tom: Ja, eigenlijk hebben we alles daar opgenomen, alleen hebben
we dan achteraf besloten bepaalde nummers nog eens te proberen of demoversies
te gebruiken.
Jullie hebben ook één concert gedaan in Amerika?
Aarich: Ja, in New York. Maar dat was alleen voor genodigden hoor.
Platenbazen enzo. We hebben geen contract in Amerika, we zijn daar totaal
niet bekend. Maar we moeten even afwachten hoe dat zich gaat ontwikkelen.
Het concert werd in ieder geval erg positief ontvangen.
Tom: Ik denk dat die kijken hoe wij ons in Europa ontwikkelen.
De plaat is nu nog enkel in België en Nederland uit, maar aan het eind
van februari komt hij ook in Frankrijk en Duitsland.
Aarich: En Zwitserland?...
Tom: Ja, Zwitserland ook ja. En daarna in Engeland, Spanje, Denemarken
enzo. In begin maart gaan we ook toeren daar.
Aarich: Ja, we doen één optreden in Engeland, een soort showcase.
Ja, ik begreep uit een stuk in NRC Handelsblad dat optreden daar financieel
niet erg aantrekkelijk is?
Aarich: Nou, dat is het niet speciaal. Dat is in Duitsland en Frankrijk
ook zo. Het is meer dat de ontvangst in Engeland vaak nogal pover is.
Er is daar niets geregeld.
Tom: Ze zijn daar in staat om je negen bier te geven als je met
tien personen bent. Dan mag je zelf uitvechten wie er niet krijgt.
Maar succes in Engeland is belangrijk?
Tom: Ja, dat is gewoon zo! Als ge daar eenmaal uw plaat uit hebt,
dan kunt ge er van uitgaan dat die ook in de rest van Europa zal verschijnen.
Aarich: En ik denk dat de Engelse pers erg veel invloed heeft.
De drie albums die
jullie tot nu toe uitgebracht hebben, zijn allemaal verschenen op verschillende
labels, respectievelijk Island, PIAS en Warner. Waarom al die wisselingen?
Tom: Omdat je gewoon altijd het beste wilt voor de band. Maar ik
ben eigenlijk niet zo betrokken bij de contracten en dat soort dingen.
Contracten zijn ook absoluut geen zekerheid voor een band, eerder een
onzekerheid. De platenfirma kan je ieder moment de zak geven. Voor onze
eerste cd was er zelfs helemaal geen contract, dat was alleen maar een
contract tussen Stef en Island, vanuit dEUS. Daar hadden wij niks mee
te maken. Nu trouwens ook niet: ik sta nergens onder contract. Ik heb
niets getekend.
De Nederlandse pers heeft 'I Paint Pictures On A Wedding Dress' zeer lovend
ontvangen. Vertaalt dat zich ook naar de plaatverkoop?
Aarich: Ja, ik denk het wel.
Tom: Ik weet niet hoe dat bij andere artiesten is, bij André Rieu
enzo. Maar ik geloof dat er in Nederland nu zo'n 8 à 9000 exemplaren van
onze cd verkocht zijn en dat is vrij goed.
Aarich: Ja, en ik denk dat dat er waarschijnlijk nog wel wat meer
zullen worden nu de single uit is en we veel optreden in de komende tijd.
Tom: In België is het album ook goed ontvangen en verkoopt het
ook prima.
In hoeverre treden
jullie op aan de hand van een setlist?
Tom: We maken er wel elke avond een, elke keer een andere. Maar
daar kan wel van worden afgeweken.
Aarich: Gisteren, in Deventer, gingen we al na het eerste nummer...(lacht)
Ik vond het wel een goed optreden gisteren. Het was alleen een nogal lage
zaal en dan krijgt ge niet zo'n mooi geluid. Maar over die setlist: we
maken er een voor ieder optreden en de meeste nummers die er op staan
worden wel gespeeld. Dat moet ook wel, want we hebben nu mensen bij ons
voor de verlichting en het is wel handig dat die weten wat we gaan spelen.
Waar krijgen jullie de voorprogramma's vandaan?
Tom: We kiezen die meestal zelf.
Aarich: Deze tour is het Mathieu H. Stef had hem gezien op RTBF,
de Belgische televisie en toen heeft hij hem meegevraagd. Hij is Chinees
ofzo...
Tom: Hij is Frans.
Aarich: Ja, hij is geadopteerd of zoiets. Het is een oosters type,
hè?
Tom: Ja...
Een Vietnamees?
Tom: Een Japanees. Allé, een halve Japanees.
Ik vraag dit, omdat ik in Den Haag Monk in jullie voorprogramma zag en
ik kon me niet voorstellen dat dat jullie eigen keuze was.
Aarich: Ah ja!! Nu kan ik mij dat optreden van Den Haag ineens
wel weer herinneren! Die groep Monk was door de zaal (Het Paard) zelf
geregeld. Net als in Amsterdam met Blimey trouwens. Maar dat waren ook
de enige twee.
Na deze tournee door Nederland gaan jullie naar de rest van Europa. En
daarna? Gaan jullie spelen op de zomerfestivals?
Aarich: Ja, zeker een paar. Ik weet nog niet precies welke, zo
ver loopt mijn agenda niet. Ik geloof dat we sowieso in Denemarken (Roskilde,
MD) spelen.
Wat zijn er - behalve
het Holland Festival-project - voor toekomstplannen?
Aarich: Met Kiss My Jazz zijn we nu weer aan het opnemen.
Maar daar heb je toch geen tijd voor, nu je op tournee bent?
Aarich: Toen we uit New Orleans terugkwamen, hebben we het meeste
al opgenomen. Toen hadden we veel tijd. Nu zijn we met de laatste nummers
bezig. Het is bijna af.
Als ik een dag naar
Antwerpen zou gaan, waar zou ik dan absoluut naar toe moeten gaan?
Tom: Naar de Zoo!
De Zoo??!!
Tom: Ja, want daar zitten alle beesten in hokjes, waar ze thuishoren!!!
|
submitted by MAARTEN DEKKER 
