media

go to the media index

About REVIEW (of LIASS?)
Source DE MORGEN
Issue/date 16/03/01
Author DIRK STEENHAUT
submitted by WOLF VANPAEMEL

Please e-mail me if you can provide a translation for this text

Vakantie in de hel

Na het onverhoopte succes van I Paint Pictures On A Wedding Dress (in België alleen al goed voor 35.000 verkochte exemplaren) wil Zita Swoon zijn actieradius verder uitbreiden. Daarom heeft het kwintet met Life = A Sexy Sanctuary resoluut voor pop gekozen. Die Nieuwe Rechtlijnigheid werd al geïllustreerd door de funky single 'Hot Hotter Hottest': Stef Kamil Carlens en de zijnen kleuren minder buiten de lijntjes en leggen nu de nadruk op gesmeerde grooves, radiovriendelijke melodieën en even beknopte als doorzichtige songstructuren. Met het frivole 'The Bananaqueen' hebben ze zelfs bewust geprobeerd een opvolger voor 'Disco' uit hun mouw te schudden. Herhaling uit pragmatisme? Tja, populariteit werkt nu eenmaal verslavend.

Niet dat Zita Swoon hier een bocht van honderdtachtig graden maakt. Veeleer is er sprake van een accentverschuiving: bepaalde aspecten van de groepssound zijn aangedikt, terwijl andere wat meer naar de achtergrond zijn gedrongen. Toch is de tegendraadsheid van weleer nog niet helemaal weggevlakt. Luister maar eens naar het verwrongen walsritme in 'Teacher', de losgaande gitaren in 'Josiewitchgirl' (een nieuwe aflevering van de Josie-saga) of de weerbarstige trekjes in de twee songs die zijn overgebleven uit de dansvoorstelling Plage Tattoo/Circumstances.

De muziek van Zita Swoon blijft rijk aan details en is minder eenduidig dat je op het eerste gehoor zou vermoeden. Ze balanceert voortdurend op de schijdingslijn tussen uitbundig en ingetogen, en verliest veel van haar lichtvoetigheid, zodra je je op de teksten concentreert. "This prison room will be my grave", "The life I lead ain't so much fun", "I don't know where I'm at anyway" - het zijn willekeurig gekozen citaten die aangeven dat er onder de schijnbaar rimpelloze oppervlakte nog heel wat melancholie en verwarring schuilgaan.

Die dubbelzinnigheid schuilt ook in de hoesillustratie van Bjorn Eriksson: ze toont twee verliefde konijntjes die zich perfect gelukkig wanen, maar net in de gaten hebben dat ze allang door de wolf zijn opgeslokt. Onschuld omringd door verdorvenheid. Of hoe je zelfs een verblijf in de hel tot een vakantie kunt maken. Voor wie zit te wachten op een conclusie: Life = A Sexy Sanctuary is voor Zita Swoon wat The Ideal Crash was voor dEUS. Wantrouw dus je aanvankelijke teleurstelling en blijf vooral luisteren. Nadat je weerstand is gebroken zullen tien prachtsongs je deel zijn.

If you have any additions or amendments, however small, please mail me at zitareviews@mandarinmedia.com and it will included.

go to the media index 

Take me Home!

[Back to the Zita Swoon Homepage]