| About | INTERVIEW WITH SKC |
| Source | DE STANDAARD |
| Issue/date | 13/03/01 |
| Author | PETER VANTYGHEM |
submitted by MARIE
submitted by MARIE
|
|
Please
e-mail me if you can provide a translation for this text
|
|
INTERVIEW. Stef-Kamil
Carlens. ,,Bij ons heerst nog te veel ego-gezeik'' Er hangt een ketting rond zijn nek. Aan de gekleurde kraaltjes bengelt een metalen zon. ,,Omdat er buiten geen zon is'', antwoordt hij ernstig. ,,Ik heb op beide schouderbladen ook een zon getattoëerd. Dat voelt goed, als een soort van licht in het duister. Het geeft me zelfvertrouwen. Die ketting ook: in het zonlicht wordt hij warm, en lijkt daarna warm te blijven. Ik heb ook kettingen in hout. Met haar erin van Sammy, mijn hond.'' Hij is veranderd met de jaren. Van de wat nijdige antagonist naast Tom Barman in dEUS, over de zoekende solo-performer in Moondog Jr., tot een realistisch kunstenaar die deksels goed weet in welk circus hij meedraait. ,,Het was expliciet het doel om een popplaat te maken, die op de radio zou komen. Dat is wat de platenfirma verwacht, dat is een onuitgesproken overeenkomst.'' -- Is het moeilijk een popnummer te schrijven? Ja. Een goeie popsong moet supergevat zijn. Catchy. Je denkt er niet bij na als luisteraar: hij overvalt je en je raakt hem niet meer kwijt. Er zijn een aantal basisregels, zeg maar een format , waarbinnen je schrijft. Voor ons is dat nogal moeilijk, maar het is een keuze. Voor de muziek van Plage Tattoo bijvoorbeeld, wilde ik expliciet géén popmuziek schrijven. Die muziek is dan ook veeleer een collage. -- Je teksten zijn behoorlijk somber. Over alleen zijn, en over je angsten. ,,We bewegen door het leven als prooien'', zing je. Dat is niet erg poppy. Voor mijn teksten gebruik ik geen format . En ik volg Nick Cave, die de combinatie van trieste teksten met opwekkende muziek heel erg ziet zitten. Maar weet je, mensen luisteren toch niet naar teksten. -- Misschien omdat je in het Engels zingt? Denk je er nog aan om in het Nederlands te zingen? We hebben voor die hommage-cd van Doe Maar een nummer opgenomen in het Antwerps, maar het heeft de cd niet gehaald. Warner vond dat het onze reputatie zou schaden. Dat is waarschijnlijk terecht. Het is zo al moeilijk genoeg om ons publiek te vergroten. Ik zou ooit graag een Nederlandstalige plaat opnemen, voor kinderen. In de stijl van Nacht en ontij van Boudewijn De Groot, of van Oink-Beest van Elly & Rikkert. Ik hou daar veel van. Maar niet nu. Het zou alles dichtgooien, en België is al zo klein. -- Waarover gaat ,,Fun for free'', een ware scheldpartij tegen iemand? Ik zou liever niet zeggen tegen wie. Het is iemand die ik goed ken. Die alles zo goed meent, maar er gebeurt niets. Dit is mijn ,,fuck off'' aan die persoon. Ik voel me verongelijkt. En het lucht op om dat te schrijven... Al denk ik soms dat ik dat allemaal beter niet zou zeggen. -- Jullie hebben jullie nieuwe cd zelf geproduceerd. Is dat omdat de ervaring met jullie vorige producer, Malcolm Burn, zo tegenviel? Burn was een tegenvaller, ja. Hij had net een nieuwe Protools-computer en kon daar niet mee overweg. Hij moest ook altijd weg om zijn hond te zien. En wij hadden toen net voor Warner getekend, en wilden die relatie niet meteen weer verbrodden door dat geïnvesteerde geld weg te gooien. En dat loonde: we zitten nog steeds bij Warner, en iedereen is tevreden. Daarom hebben we de cd zelf geproduceerd: uit schrik weer bij zo iemand te belanden. Maar we waren er ook klaar voor, denk ik. Plage Tattoo hadden we ook al zelf gedaan. En nu konden we twee maanden lang het Ring-Theater van Jan Fabre gebruiken. Met een mobiele studio was het luxe: we hadden er zin in, en we namen alle tijd. -- Leef je anders ook traag? Nee, ik leef te snel. Er is een slechte balans in mijn leven. Maar je hebt niet altijd de keuze. -- Jullie concert in de Vooruit was geen meevaller. Ik hoorde veelal een warrige muur van gitaren. Die zaal is fantastisch qua sfeer, maar ze heeft zo'n slechte akoestiek. Onze mixer Karel was dagen op voorhand al nerveus. Daar kan je niet veel tegen doen. Maar het frustreert me wel: ik wil eigenlijk altijd keigoeie concerten spelen, en blijkbaar kan dat niet altijd. Maar kijk, je moet er gewoon in blijven geloven. Het is voor mij te gemakkelijk om alles ter discussie te stellen. -- Ben je een twijfelaar? Ja. Ik ben een weegschaal. Vannacht kon ik weer niet slapen. Hebben we nu een goeie plaat gemaakt? Ik heb ze opgezet, en ze leek wel okee. -- Terug naar dat concert. Zita Swoon leek me nog niet echt een homogene groep, zoals PJ Harvey. Daar wordt de ruimte ook mooi over drie gitaren verdeeld. Ja, maar ik ken al die gasten van PJ Harvey, en dat zijn volwassen mensen. Die zetten hun ego helemaal opzij voor Polly. Bij ons heerst nog veel te veel ego-gezeik. De song is nog niet echt het hoofddoel van de groep. -- Je kan toch aan Tom Pintens vragen om minder gitaar, en meer toetsen te spelen op een concert? Vertel jij dat maar aan Tom Pintens! Maar het is ook zo dat bij Tom misschien de piano-angst van de klassieke student heerst. En als je klavieren speelt, kan je niet rondspringen. -- Het valt me op dat Plage Tattoo erg verrijkend was. Op de nieuwe cd staan nóg enkele songs die jullie aan Plage overhielden. Hoe kijk je terug op die theater-ervaring? Heel tof, en inspirerend. De twee dansers in Plage Tattoo beeldden een koppel uit waartussen sterke spanningen heersten. Maar in hun persoonlijke leven kenden ze op dat moment ook allebei spanningen. Ik zag dus die repetities, én hun leven, zoals ze dat vertelden op café. Dat was heel dankbaar, want bij mij drijft de tekst vaak de muziek. Een song als ,,Disco'' zonder tekst lijkt me ongelooflijk saai. -- Er was hier en daar wat onbegrip tegenover het feit dat je in vrouwenlingerie naar voor trad. Het was een fantastische ervaring en de kritiek kan me niet schelen. Ik weet wat ik bedoelde. Ik wilde die man in het stuk tonen hoe die vrouw zich voelde. Dat hij haar enkel kon zien doorheen zijn jaloezie, en haar dus tot een lustobject reduceerde. -- Zita Swoon is, via de vzw Wolvin, de enige popgroep in Vlaanderen die structureel gesubsidieerd wordt. Anderhalf miljoen frank per jaar, vier jaar lang. Dat moet een voordeel zijn. Zeker weten. Het geeft aan de groep een basis om te werken. Aarich (Jespers, de drummer, red.) is nu een operette aan het maken op libretto van Pascale Platel. Meer weet ik er niet van, dat moet je in het bureau vragen. Het Zita-bureau in Antwerpen weet inderdaad meer. De operette is een productie van de Theatercompanie, Transparant en Victoria. Theu Boermans regisseert. De repetities vinden plaats in september en oktober, en de première wordt verwacht in de Gentse Vooruit op 16 november. Het klinkt allemaal niet very rock 'n' roll, maar is Zita Swoon ooit wel een rockgroep geweest? Na het interview gaat Carlens op de foto. De fotograaf moet even wachten, de zanger wil een ander jasje aantrekken. ,,Voor mij is het belangrijk hoe de dingen eruit zien'', legt hij uit. ,,De cd-hoes, mijn kleren, het decor, de foto's: ik wil niet dat er één detail verkeerd is. Zelfs van promotie kan je een kunstwerk maken.'' Juist: Zita Swoon is kunst.
|
|
|
|
If you have any additions or amendments, however small, please mail me at zitareviews@mandarinmedia.com and it will included. |
|
|
[Back to the Zita Swoon Homepage]