media

go to the media index

About INTERVIEW WITH SKC Source KNACK (agenda) Issue/date 12th February 1999 Author Geert Desmet transcribed by FRANK LANSSENS

Please e-mail me if you can provide a translation for this text

"Het grote voordeel van popmuziek is: er zijn geen regels." We hebben er zo'n vijftig jaar op moeten wachten, maar nu is ze er toch: de eerste gesubsidieerde popgroep van Vlaanderen. En de gelukkige is... Zita Swoon. Zij kregen onlangs van Vlaams minister van Cultuur Luc Martens een dotatie van 1,5 miljoen frank. Hierover en over de uit de pan swingende verkoopscijfers van de nieuwe Zita Swoon-plaat I paint pictures on a wedding dress hadden we een gesprek met Stef Kamil Carlens. "Ik viel bijna van mijn stoel toen ik het nieuws hoorde over die subsidie", vertelt Carlens. "Dankzij dat geld kunnen we nu projecten aanpakken waar we anders alleen maar hadden van kunnen dromen. Aan de andere kant: ik begrijp dat het voor de media dankbaar is om uit te pakken met de kop 'Zita Swoon, eerste gesubsidieerde rockgroep', maar dat beeld moet toch een beetje genuanceerd worden. Het dossier dat we bij de Vlaamse regering hebben ingediend, bestond uit drie delen: we wilden steun voor onze tournee, voor een nieuwe reeks concerten met muziek bij de stomme film Sunrise, en voor een theaterstuk waar we momenteel hard aan werken. Eigenlijk omvatte het rockluik dus maar een klein deeltje van onze aanvraag. Wij hebben onszelf nooit een rockgroep genoemd, die stempel hebben ze van buitenaf op ons gedrukt. Ik plaats wat we doen in een breder kader: wij zijn gewoon werkende artiesten die met allerlei dingen bezig zijn." Het grootste deel van de cd is opgenomen in New Orleans. Een gewone toerist die in de VS van het vliegtuig stapt, moet vaak al even slikken. Hoe groot is de cultuurschok als je er als muzikant gaat werken? Stef Kamil: "Deze keer viel het best mee omdat New Orleans net als New York een heel on-Amerikaanse stad is. Het klimaat is er heerlijk, de mensen zijn er vriendelijk en het nachtleven bruist er zoals nergens anders. Na de eerste dEUS-cd ben ik met Tommy Barman naar Amerika getrokken om wat akoestische sessies en interviews te doen. Toen was ik de eerste dagen wel zwaar geshockeerd door wat ik daar allemaal zag. Ik had zoiets van: die Amerikanen, dat zijn allemaal zotten. Nu nog loop ik daar voortdurend met een tweeslachtig gevoel rond. Natuurlijk is Amerika een verdorven en achterlijk land, je ziet overal zo'n stupiditeit, dat hou je niet voor mogelijk. Maar aan de andere kant wordt er ook nergens anders zo'n mooie muziek gemaakt. En dus raak je als muzikant bijna onvermijdelijk geïntrigeerd door die cultuur en sfeer." Het valt op dat je in je nummers graag in de huid van een bepaald personage kruipt, op de nieuwe single About the emotional recovery of a gal named Maria zing je zelfs vanuit het standpunt van een vrouw. Hoe minutieus ben je voorbereid als je aan zo'n tekst begint te schrijven? Stef Kamil: "Ik ben niet het soort songschrijver dat eerst een half jaar research doet voor hij naar zijn pen grijpt. Ik kijk gewoon aandachtig om me heen, praat met mensen, luister naar hun ervaringen, en dan begint er bijna vanzelf een lampje in mijn hoofd te branden. Het grote voordeel van popmuziek is: er zijn geen regels. Je mag volkomen je eigen zin doen als je een liedje schrijft: je kan de dingen een naam geven of ze zo vaag mogelijk laten; je kan heel vrijblijvend schrijven of diep geëngageerd; alles hangt af van de intuïtie en het instinct waarop je drijft terwijl je werkt. En zo'n liedje over een vrouw... Kijk, er zijn miljarden vrouwen op de wereld en ze zijn allemaal verschillend. Je kan als man alleen maar proberen om je in te leven in wat vrouwen voelen. Ik lees wel 's een boek waarin een vrouw diep in zichzelf graaft en daar onthoud ik bepaalde dingen van. Maar ik ben geen 200 meisjes gaan ondervragen voor ik aan Maria begon te schrijven. Ik hou er ook niet van om voortdurend in cafés of op de tram te luisteren naar wat mensen zeggen, met het idee dat er wel 's een nummer zou kunnen zitten in een flard van een gesprek of een rare beweging. Ik wil niet voortdurend op jacht zijn naar inspiratie, ik wil af en toe ook gewoon leven."

If you have any additions or amendments, however small, please mail me at zitareviews@mandarinmedia.com and it will included.

go to the media index