media

go to the media index

About INTERVIEW WITH ZITA SWOON Source VERN Issue/date 11/98 Author KRISTOF LIBERLOO submitted by PAUL VAN GORP

Please e-mail me if you can provide a translation for this text

Het begon allemaal met A Beatband. Dan volgde Moondog Jr. En momenteel heet het Antwerpse vijftal rond Stef Kamil Carlens Zita Swoon. Maar lettertjes betekenen zeer weinig. "Voor mij ijn al die groepen eigenlijk hetzelfde", zegt de ex-dEUS-bassist. "Ik zie geen verschil tussen de drie." I Paint Pictures On A Wedding Dress is, na Sunrise, het tweede album van Zita Swoon. "Het is nu wel vervelend dat we in het buitenland opnieuw van nul moeten beginnen. Moondog Jr. kende men al, Zita Swoon niet." Toch heeft het Antwerpse vijftal niet te klagen. Met Sunrise, het album vol live muziek bij de gelijknamige film van W.F. Murnau, heeft het een originele en succesvolle plaat. En I Paint Pictures On A Wedding Dress kreeg al media-aandacht voordat men nog maar aan de opnames begonnen was. Het was wellicht een goede zaak dat Stef Kamil Carlens uit dEUS stapte. Bij Zita Swoon kan bij op het voorplan treden, wat bij dEUS moeilijk ging, aangezien Tom Barman daar stond. Zita Swoon kruipt de Antwerpse nummer één langzaam maar zeker in het wiel. Stond men eerst nog sceptisch tegenover Stef Kamil Carlens hobbyclubje, dan begint men zich momenteel toch af te vragen: "Moeten we Carlens nu de ex-bassist van dEUS noemen, of de zanger-gitarist van Zita Swoon?" I Paint Pictures On A Wedding Dress zou wel eens een sleutelalbum kunnen worden, de plaat die voor de bevestiging zorgt en Moondog Jr. volledig doet vergeten. Of er juist extra doet aan herinneren. Het is maar hoe je het bekijkt. "Ik was er kapot van toen ik vernam dat we onze naam, Moondog Jr., moesten veranderen", zegt Stef Kamil Carlens. "We hadden toen zowat honderd optredens achter de rug. Alles wat we opgebouwd hadden, viel in elkaar. Voor de Belgen was de omschakeling naar Zita Swoon niet moeilijk, maar in het buitenland kende men ons plots niet meer. Men wist wel wie Moondog Jr. was, maar men legde de link niet met Zita Swoon." Was er ook een voordeel aan de naamsverandering? Carlens: (stilte) "Eigenlijk niet (lacht). Behalve dat het wel fijn is als je een nieuwe naam mag zoeken. Als ze tegen jou zouden zeggen dat je een nieuwe naam mag kiezen, dan zou je dat toch ook tof vinden. Maar het plezier dat we daaraan hadden, woog niet op tegen de nadelen." Het leek of er muzikaal ook het een en ander veranderd was? Carlens: "Ja, maar dat was niet de bedoeling. We waren al bezig met de muziek bij de film Sunrise toen we nog Moondog Jr. heetten. Het was niet zo dat we ineens een andere groep waren ofzo. Zita Swoon telde dezelfde leden als Moondog Jr. Natuurlijk zorgde die filmmuziek wel voor extra verwarring. Maar het was wel leuk om te doen en waarschijnlijk gaan we het nog wel eens herhalen." Bjorn Eriksson (gitarist): "Momenteel denken we aan een totaalspektakel met dans, theater en muziek. Dirk Roofthoofd zal er ook aan meewerken en nog enkele professionele dansers. Maar dat zal iets voor volgend jaar zijn." KUNST Het verhaal achter de muzikant lijkt soms belangrijker dan de muziek zelf. Is dat iets wat jullie ook merken? Carlens: Ik lees bijna nooit tijdschriften, dus ik zou het niet weten. Maar ik merk het wel tijdens mijn eigen interviews, de muziek blijft natuurlijk altijd het belangrijkste, maar je moet het allemaal ook niet te serieus opvatten. Ik bedoel maar: vroeger zou ik nooit een nummer playbacken op tv. Als men het me nu zou vragen, zou ik het wel doen. Als je pas bezig bent, denk je nogal extreem. Naarmate je echter ouder wordt, ga je de humor van bepaalde dingen inzien en besef je dat die zaken niks afdoen aan de kwaliteit van je muziek." Eriksson: "Ik lees nooit interviews omdat er meestal weinig interessante dingen instaan. Het moet al een gesprek met Bob Dylan zijn ofzo, anders begin ik er niet aan. Wanneer je bijvoorbeeld de Oor openslaat, daar heeft men het constant over platenfirma's en contracten. Dat interesseert mij geen bal." Carlens: "Dat staat trouwens op onze zwarte lijst met puntjes waar niet over gepraat wordt: contracten en platenfirma's." Wordt er dan zoveel gevraagd naar jullie maandloon? Carlens: "Dat valt nogal mee. De meeste journalisten zwijgen erover, maar je hebt er altijd die toch nieuwsgierig zijn. Maar nu zijn we er natuurlijk toch over aan het praten, hé (lacht)." Eriksson: "Ik vind het uitdagend om een interview juist wél interessant te maken door zinnige dingen te vertellen." Carlens: "Nu moet je wel oppassen watje zegt, hé Bjorn. Want als het niet de moeite is wat je zegt, gaan ze je daarop pakken." Sommige mensen moeten juist niks van het Antwerpse artiestenmilieu hebben, omdat het erop aankomt van zo kunstzinnig mogelijk te zijn. Carlens: "(geïrriteerd) Laten we het begot niet gaan hebben over de verschillen tussen Antwerpen en Gent of welke andere stad dan ook. In België ligt alles zo dicht bij elkaar, dat ik niet denk dat er grote verschillen tussen de steden zijn. Of je nu van Amsterdam, Parijs of Barcelona komt, dat maakt allemaal niks uit. Als ik in Antwerpen ben, kom ik nooit buiten. Je moet dus niet aan mij vragen hoe het er in de Antwerpse muziekscene aan toe gaat. Ik leef op een planeet en ik voel mij allesbehalve arty. Ik ben een ormale, hardwerkende artiest-muzikant-kunstenaar. Er bestaat ook niks als een groep uit Antwerpen. Dat is compleet absurd. Er zijn zoveel groepen die uit Antwerpen komen en slechts enkele daarvan kennen mekaar. K's Choice is ook van Antwerpen en ik zie Sarah Bettens nooit." Je voelt je misschien niet arty, maar je hebt je toch lang afgevraagd wat kunst nu precies betekende? Carlens: "at was de eerste vraag op school: wat is kunst? We -moesten er toen over nadenken, maar nu doe ik dat niet meer. Nu maak ik zelf kunst. Als je de muziek van Zita Swoon kunst kunt noemen tenminste. Misschien kan je het beter als expressie omschrijven: muziek maken, tekenen,- schrijven. dat doe ik." TOM WAITS Welke platen roepen een extreme gemoedstoestand bij jullie op? Carlens: "Vroeger had ik schrik van The American Prayer van The Doors, omdat dat zo een indringend album was. En laatst heb ik eens geluisterd naar één van de eerste platen van Diamanda Galas. Ik heb ze na een tijdje moeten afzetten, zo een grellige cd is dat. Ik denk dat ze die volledig opgedragen heeft aan Satan." Eriksson: "Ik wil niet herinnerd worden aan bepaalde platen uit mijn jeugd. Niet omdat ik toen een verschrikkelijke tijd beleefd heb, maar gewoon omdat ik het niet fijn vind. Van die cafémuziek bijvoorbeeld of Barry White-nummers, die op zich niet slecht zijn, maar die ik toch liever niet hoor." Jullie zwijgen over Tom Waits. Een onafhankelijk weekblad voor radio en televisie omschreef jullie ooit als "dat Tom Waits-achtige nachtcluborkestje dat o.a. dEUS-bassist Stef Kamil Carlens in de rangen telt." Dat klinkt nogal negatief? Carlens: "Ik vind van niet. Ik heb het nooit erg gevonden dat men ons met Tom Waits vergeleek. Wij zijn nu eenmaal sterk beïnvloed door hem, dus waarom zouden we het ontkennen. Er komt trouwens een nieuw Waits-album aan. Spannend, hé. Ik ben echt nieuwsgierig naar wat het gaat worden. Misschien komt hij wel met techno aanzetten ofzo." Worden jullie soms met bepaalde artiesten vergeleken waarvan jullie het helemaal niet verwacht hadden? Carlens: "John Parish van PJ Harvey zei dat ik hem deed denken aan Todd Rundgren. Dat vond ik nogal raar. En laatst was er nog een Engelsman die me hetzelfde kwam vertellen, dus er moet toch iets van aan zijn." Eriksson: "Mijn moeder zei dat er op ons nieuw album een nummer staat dat haar aan Jethro Tull doet denken." Carlens: Die symfonische hardrockers? Ik heb daar nog ergens een plaat van liggen." AFWAS Wat is voor jullie de belangrijkste functie van muziek? Carlens: De verveling tegengaan. Mijn leven zou echt saai zijn zonder muziek. Met het juiste deuntje op de achtergrond kan ik alles aan. Neem nu bijvoorbeeld afwassen. Dat zou toch verschrikkelijk saai zijn als je je favoriete plaat niet kon opleggen. Je moet mij maar eens bezig zien als ik stof aan het afdoen ben op muziek. Dan is het feest bij mij thuis (lacht). En na muziek, komt zelf muziek maken. Want als dat een beetje wil lukken, dan krijg je muziek." Vroeger speelden jullie ook op straat. Doen jullie dat nu nog? Carlens: "Nee, die tijd is voorbij. We doen het toch niet meer voor het geld. Als we op tour zijn, durven we nog wel eens in een steeg gaan staan maar dan moeten we er niet van leven natuurlijk. Het is trouwens heel moeilijk om er je kost mee te verdienen, dat kan ik je verzekeren. En heel ondankbaar ook. Als we nu optreden, krijgen we heel veel terug van het publiek. Als straatmuzikant heb je dat niet. Ik raad het niemand aan." Eriksson:: "Ik heb er toch ook mooie herinneringen aan overgehouden. Al is het wel hard zoals Stef zegt. De sfeer onder de straatmuzikanten zelf is meestal ook heel grimmig." Carlens: "We hebben er altijd voor geopteerd om onze muziek uit te brengen en niet voor onszelf te houden. Dat deden we al als straatmuzlkant, maar ook later. Hoelang bestaat deze groep al niet? We zijn zelfs al twee keer van naam veranderd. Maar ik beloof dat het de laatste keer is geweest. We hadden natuurlijk ook op ons kamertje kunnen blijven zitten en dan nu pas met een echt goede naar buiten kunnen komen. Maar al doende leert men en ik heb er geen spijt van. Het is zoals Lou Reed zei: 'Growing up in public with your pants down.'" De broek op de enkels dus. Durven jullie ook al eens een rok aantrekken. Of ik zal mijn vraag anders stellen. Wat is de meest vrouwelijke kant aan Zita Swoon? Carlens: "Ik voel mij heel vrouwelijk. Ik ben een vrouw zonder slechte kanten (lacht)." Eriksson: "De meest vrouwelijke kant van Zita Swoon zijn de vrouwen zelf. Onze vriendinnen die toch voor een groot stuk ons doen en laten bepalen en een zeer grote invloed op de groep hebben." Misschien daarom dat jullie zo gefascineerd zijn door het huwelijk? Carlens: "De plaat gaat niet over trouwen hoor. Maar ik vind het wel een heel boeiende gebeurtenis en een heel extreme daad. Een huwelijkskleed is voor mij het symbool van liefde, haat, verlies, teruggevonden liefde en dood. Ik trouw ooit nog wel eens in een mooi kleed of in het zwart, maar nu nog niet."

If you have any additions or amendments, however small, please mail me at zitareviews@mandarinmedia.com and it will included.

go to the media index