media

go to the media index

About ZITA SWOON Source EINDHOVENS DAGBLAD Issue/date 03/12/98 Author WILLEM JONGENEELEN transcribed by PAUL VAN GORP

Please e-mail me if you can provide a translation for this text

Experimenteerdrift van Zita Swoon "Kunst ligt voor het oprapen" Stef Kamil Carlens houdt blijkbaar van lange albumtitels. Eerst was er Everyday I Wear A Greasy Black Feather On My Hat van toen nog Moondog Jr. Nu is er I Paint Pictures On A Wedding Dress van het collectief Zita Swoon. Het album is lovend ontvangen, maar zelf vindt de Antwerpse zanger/songschrijver/muzikant het vreemd, dat hij steeds over dezelfde kleine momentopname uit zijn drukke leven moet praten. Hij werkt dagelijks ook nog aan talloze andere projecten. "Ik wil de artistieke prestatie van mijn cd niet naar beneden halen hoor, maar alles wat ik doe is gewoon iets wat er gebeurt. En er gebeurt heel veel in mijn leven. Ik werk graag en het liefst altijd. Voor mij leeft de cd alweer een tijdje in het verleden. Begrijp me goed, ik ben heel tevreden over de plaat en ben blij met de respons, maar vandaag heb ik de hele dag gedanst en aan de muziek voor een theatervoorstelling gewerkt." Stef is naast een bezig baasje ook nog ongelooflijk getalenteerd en goudeerlijk. Liegen kan hij simpelweg niet. Iedereen zou hem meteen door hebben. Ware kunst ligt volgens de 26-jarige Carlens voor het oprapen, maar de meeste mensen gaan er ongemerkt aan voorbij. Op de nieuwe cd keert hij terug naar het echte liedje over de liefde, seks, het leven en de dood. De ode aan de plek waar hij in Antwerpen zijn hond uitlaat (de Konijnenwei) blijkt bijna net zo ontroerend als zijn eerbetoon aan de veel te vroeg overleden zanger Jeff Buckley, met de mooie strofe Who Wounds Himself With Roses? Zita Swoon combineert op I Paint Pictures... een hechte songstructuur aan een grote experimenteerdrift. Het album toont een breed palet aan kleuren. Het deels vernieuwde vijftal klinkt zowel speels, kunstzinnig, sober als een tikje tegendraads. Toch past het allemaal binnen het eigenzinnige geluid van de groep. Zelfs een onverwacht discoritme of een mooi gedicht van Charles Bukowski, zoals te horen op de alleen bij de eerste oplage verkrijgbare extra cd The Sound Hobbyist, vallen exact op zijn plaats. "We hebben niet echt een eigen stijl, hooguit misschien een eigen geluid," meent Carlens. Voor de opnamen ervan verhuisde de groep tijdelijk naar New Orleans om op te nemen bij Daniel Lanois, die titels van Bob Dylan, Emmylou Harris, Iggy Pop en Patti Smith op zijn naam heeft staan. "De tijd dat ik op keek tegen producers van dat kaliber en dacht dat Amerika een utopie voor mij was, ligt inmiddels achter me." Carlens zegt 'nog zoveel leuke dingen' te willen doen, waaronder mogelijk een hernieuwde samenwerking met Tom Barman in dEUS. Stef laat zich ontvallen dat hij er wel een beetje spijt van heeft die band in '96 te hebben verlaten. "dEUS was heel speciaal. Vijf totaal verschillende karakters en uitstekende muzikanten. Mijn samenwerkingen met Tom berustten altijd op toevalligheden, dus ik sluit voor de toekomst zeker niets uit. Maar dEUS blijkt prima in staat om ook zonder mij tot hele speciale dingen te komen. Ik hoorde onlangs fragmenten van hun nieuwe cd, die voor volgend jaar op stapel staat en dat is echt het beste dat België ooit heeft voortgebracht." Concert: vrijdag 18 december in 013, Veemarktstraat 44 in Tilburg.

If you have any additions or amendments, however small, please mail me at zitareviews@mandarinmedia.com and it will included.

go to the media index