|
|
Please
e-mail me if you can provide a translation for this text
|
|
ZITA-SWOON: DE TRUC MET DE SPAGHETTI Het ging Zita Swoon vorig jaar weer voor de wind. Niet alleen scoorden ze met "The Bananaqueen" zo mogelijk nog een grotere hit dan met "Disco" - en bekroonden ze dat met een sterk concert op Rock Werchter - in de herfst gingen ze ook op veroveringstocht in de Belgische binnenlanden. Eupen-Charleroi-Koksijde-Bilzen - het is niet bepaald New York-London-Paris-Munich. Maar ook in die provinciesteden houdt iedereen van popmuziek. "Tom Waits izz Belgian," riep een onverlaat in Charleroi zelfs tijdens de outro van "Ricochet". Vreemd. Wij dachten altijd dat Tom Waits over de grote plas in een houten schuur woonde. Stef Kamil Carlens heeft er duidelijk geen zin in, merken we als we de kleedkamer binnenstappen. Hij wil wel een inspanning doen maar onze eerste vraag is duidelijk niet van dien aard om zijn interesse te wekken. Daar ging ons plan om aan de hand van dat antwoord een gesprek aan te knopen dat zou afwijken van de platgetreden paden. Van dan af werd elke vraag, hoe clichématig ook, een mislukte poging om een gesprek te starten. Af en toe zag het er naar uit dat het kon lukken, even vaak zorgde een kritische vraag ervoor dat alles weer instortte. Goddeau: Kun je
afgelopen jaar eens samenvatten in vijf momenten? Goddeau: Proficiat.
Heeft dat een grote invloed gehad? Goddeau: Heb je
het gevoel dat je geëvolueerd bent sinds je met A Beatband (de voorloper
van Moondog Jr.) begon? Goddeau: Twee keer.
Vind je dat een goed boek? Goddeau: Kijk je
uit naar de film? Goddeau: Neen,
bestaat daar een tekenfilm van? Goddeau: Je weet
met andere woorden niet hoe het afloopt? |
|
|
|
If you have any additions or amendments, however small, please mail me at zitareviews@mandarinmedia.com and it will included. |
|
|
[Back to the Zita Swoon Homepage]